حرز شفا

حرز شفا. [ ح ِ زِ ش ِ / ش َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) تعویذی که جهت شفای از مرض بندند:
خط کفش حرز شفا، تیغش در او عین الصفا
چون نور مهر مصطفی جان بحیرا داشته.خاقانی.

💡 امام صادق (عليهالسلام ) مى فرمايد: التقية ترس المومن و التقية حرز المومن: (تقيهسپر مومن است، و تقيه وسيله حفظ مومن است ).

💡 برق آن شعله‌ که حرز دل بیتابم بود مجلس آرا به غلط بست به بازوی چراغ

💡 هم طاعت او حرز وضیع است و شریفست هم خدمت او حصن صغیرست و کبیرست

💡 حرز دل یعقوبم سرچشمه ایوبم هم چستم و هم خوبم هم خسرو و هم شیرین

💡 حرز به دعایی گفته می‌شود که به گردن آویخته یا به جیب می‌اندازند.

💡 ز آن سوره سوره، سوره مهترش باد حرز ز آن نکته نکته، نکته بهترش غمگسار