انبازی دادن

انبازی دادن. [ اَم ْ دَ ] ( مص مرکب ) شرکت دادن. ( فرهنگ فارسی معین ).

( مصدر ) شرکت دادن.

💡 با زهره و با ماه اگر انبازی رو خانه ز ماه ساز اگر میسازی

💡 می دهد جان به هوای سر زلف تو نسیم با من او را ز کجا شد سر انبازی باز

💡 به نیکی مر مرا انباز گردی به انبازی مرا دمساز گردی

💡 تا به کوشش با هم انبازی کنیم چون بشر مردانه جانبازی کنیم

💡 جامی که داده سود و خریده زیان خویش با او درآن معامله انبازیی کنم

💡 دانه به انبازی شیطان مکار تا ز یکی هفتصد آید به بار