ابن قنبر

ابن قنبر. [ اِ ن ُ قَم ْ ب َ ] ( اِخ ) حکم بن محمد مازنی. از مشاهیر شعرا در دولت عباسیان به نیمه مائه دوم هجری. مولد او بصره است. وی را با مسلم ولید انصاری شاعر مهاجاتی معروف است. و ابن الندیم گوید او را پنجاه ورقه شعر است.

از مشاهیر شعرا در دولت عباسیان

💡 جان فدای ابروی وگیسوی او بادا که بود آن یکی مانند قنبر و آن یکی چون ذوالفقار

💡 آثار بعدی قنبر قره‌باغی، ضمن صیانت از سبک و سیاق نقاشی‌های تزئینی باستانی، ظهور ویژگی‌های واقع گرایانه در جلوه نقوش گرافیکی متفاوت را از خود نشان می‌دهند.

💡 روزى اشعث بن قيس (آن منافق بدكردار) از قنبر خواست تا براى او اجازه ورود بر حضرتعلى عليه السّلام را بگيرد، ولى قنبر او را رد كرد و مانع ورود او شد، او قنبر را زد وبينى وى را خونى نمود، على عليه السّلام بيرون آمده فرموده:

💡 ای تو در مردی علی آئین و من قنبر ترا وی تو در سیرت محمد سان و من حسان تو

💡 خ خدایش خواند شیر خویش و خورشید خرد خواجه قنبر خطیب خطبه اقضا علی است

💡 قنبر - اگر دين و مرام على (ع ) به گونه اى است كه بايد از آن بيزارى جست، توبهتر از آن را براى من پيدا كن تا از دين على بيزارى بجويم.