پایان عمر یحیی

[ویکی فقه] حضرت یحیی (علیه السلام) از پیامبران بنی اسرائیل و فرزند حضرت زکریا (علیه السلام) است. آن چه در مورد شهادت ایشان نقل شده است، این است که در زمان حضرت یحیی (علیه السلام) پادشاهی وجود داشت که قصد ارتباط با زنی فاحشه را داشت؛ اما شرط آن زن برای پذیرفتن درخواست پادشاه، قتل و جدا کردن سر حضرت یحیی (علیه السلام) بود. پادشاه نیز که خواهان رسیدن به آن زن بود، خواسته او را اجابت کرد و دستور قتل حضرت و جدا کردن سر او را صادر نمود و این چنین بود که پیامبر الهی به خاطر هوا و هوس های یک فرد، به شهادت رسید.
در این باره به دو فراز اشاره می شود:
← فراز اول
زندگی یحیی (علیه السلام) از جهاتی شباهت به زندگی امام حسین (علیه السلام) داشت، مانند این که نام حسین (علیه السلام) هم چون نام یحیی بی سابقه بود، و مدت حمل آنها به هنگامی که در رحم مادر بودند، شش ماه بود، و هر دو آنها قربانی هوس های طاغوت زمانشان شدند و سرشان بریده شد.
← حدیثی از امام سجاد
مکافات عملِ قاتل حضرت یحیی (علیه السلام) و سکوت کنندگان:
← حدیثی از امام صادق
...

💡 او همچنین از آغاز فعالیت شورای ملی مذهبی به دعوت مهندس سحابی به عضویت این شورا درآمده و تا پایان عمر از اعضای ارشد این شورا بود.

💡 نازک الملائکه در سال ۱۹۷۰ پس از به قدرت رسیدن حزب بعث، عراق را با شوهر خود عبدالهادی محبوبه ترک کرد و به کویت رفت. وی تا سال ۱۹۹۰ که صدام به کویت حمله نمود، در این کشور ساکن بود. پس از این سال، وی با خانواده خویش راهی قاهره گردید و تا پایان عمر نیز در آنجا ماند.

💡 زاوکن پس از جنگ برای ده سال در اردوگاه‌های اسرا در سیبری، اغلب در شرایط بسیار دشوار، نگهداری شد. مشکلات سلامتی حاصل از این دوران او را تا پایان عمر ویلچرنشین کرد. پس از بازگشت به آلمان به علاقه خود در نقاشی مشغول و در آن موفق ظاهر شد. سپهبد دیتریش فون زاوکن در نهایت روز ۲۷ سپتامبر سال ۱۹۸۰ در ۸۸ سالگی در پولاخ درگذشت و با احترام کامل نظامی به خاک سپرده شد.