نبادا

نبادا. [ن َ ] ( فعل دعایی ) کلمه دعا، یعنی هرگز نشود و خدای نکناد. ( ناظم الاطباء ). مبادا. رجوع به مبادا شود.

💡 عبدالمطلب، شتران بسيار داشت، ساربانان متعدد، از آن شترها در چراگاهها نگهبانى مىكردند، به عبدالمطلب خبر رسيد كه چند شتر او فرار كرده و از چراگاه دور شده اند،عبدالمطلب، محمد(ص ) را(كه در آن هنگام كمتر از هشتسال داشت ) براى گردآور شترها به بيابان فرستاد، ولى او رف و دير كرد، و همينموجب نگرانى شديد عبدالمطلب شد( با خود مى گفت نبادا اين كودك ستخوش حوادث شده وكشته شده باشد)، عبدالمطلب كه به خداى يكتا ايمان داشت كنار كعبه آمد و حلقه در كعبهرا مى گرفت و مى گفت:

💡 امروز ما همه در تحت يك سقف كوچك جمع شديم و همه ما يك فكر داريم. فكر جلوگيرى ازآن چـيـزهايى كه سابق بود، فكر اين كه نبادا دوباره دانشگاه هاى ما به دست آن اشخاصبـيـفـتـد، فـكـر ايـن كـه نـبـادا روحـانـيـيـن مـا گـرفـتـار آنمـسائل بشوند و فكر اين كه نبادا كشور ما باز برگردد به يك حالى كه همه ديديد چهخـبـر بـود، چـه مصيبت هايى در اين كشور واقع مى شد. ما امروز اين جا هستيم كه ببينيم كهچه بكنيم كه يك وقت خداى نخواسته مساءله برگردد، چه كنيم جلويش را بگيريم.