ملازمه حسن عقلی و امر شرعی

💡 بر تو غیب آسمان چون عیب عالم ظاهرست زان که چون عقلی و جان هم پیشوا و هم پیش بین

💡 زانکه تو از کفر زلف زانکه تو از چشم مست آفت دینی و دل رهزن عقلی و هوش

💡 لایب نیتس: بین صور عقلی و اشیاء خارجی محیط بر این صور، انطباق کامل وجود دارد. اما این انطباق ناشی از تأثیر متقابل عقل و طبیعت در یکدیگر نیست. بلکه ناشی از انسجام ازلی بین آنهاست.

💡 مبالغه یا تبلیغ، افراط در وصف است چنان‌که از امکان عقلی و عادی خارج نباشد و قریب‌الوقوع باشد. مانند بیت زیر از فرخی که چون تعلیق به شرط کرده از اینگونه‌است:

💡 خود تو چو عقلی و این جهان همه چون تن از تن بی‌عقل کی بیاید کاری