ملازمه واقعی

[ویکی فقه] تلازم در عالم واقع بین حکم عقل و حکم شرع را ملازمه واقعی گویند.
ملازمه واقعی، مقابل ملازمه ظاهری بوده و عبارت است از ملازمه ای که در واقع و در نظر شارع میان حکم عقل مستقل و حکم شرع وجود دارد؛ به این معنا که هر چیزی را که عقل در درک حسن و قبح آن استقلال دارد، در صورتی که در واقع و در نظر شارع مانعی برای آن نباشد، شرع نیز به وجوب و حرمت آن حکم می کند. البته این در فرضی است که عقل بر مصالح و مفاسد واقعی احاطه کامل دارد و بپذیریم که عقل هر چه را حکم کند نظر شارع نیز همان است.
عناوین مرتبط
۱. ↑ فوائد الاصول، نائینی، محمد حسین، ج۳، ص۶۰.
...

💡 و در ايـنـكـه چـرا در آيه شريفه (موت ) را مقيد به كلمه (اولى ) كرده، بعضى ازمـفـسـريـن چـنـيـن تـوجـيـه كـرده انـد كـه قـيـد مـزبـور احترازى نيست، يعنى نمى خواهد درمـقـابـل موتهاى ديگر موت اول را اثبات، و بقيه را نفى كند، چون هيچ ملازمه اى بين موتاول و مـوت ديـگـر يـا بـيـن مـوت اول و مـوت دوم نـيـسـت، چـون مـمـكـن اسـت مـوتاول باشد، و اين موت، دومى نداشته باشد و در مقابلش موت ديگرى نباشد.

💡 اين آيات خالى از ارتباط با آيات قبل نيست، براى اينكه آياتقبل كه داستان برادركشى فرزندان آدم را نقل مى كرد و مى فرمود به همين جهت بر بنىاسرائيل نوشتيم كه چنين و چنان، گو اينكه ارتباط مستقيمش با مطالبقبل بود كه پيرامون حال و وضع بنى اسرائيل سخن مى گفت، و گو اينكه در آن آياتبطور صريح نه يك حد شرعى بيان شده بود و نه يك حكم الهى، و ليكن بطورضمنى و يا به عبارتى به ملازمه با آيات مورد بحث كه بيانگر حد شرعى مفسدين ودزدان است ارتباط دارد.