رکائب
لغت نامه دهخدا
رکائب. [ رَ ءِ ] ( ع اِ ) ج ِ رِکاب به معنی شتران که بدان سفر کرده شود. واحد ندارد یا واحد آن راحلة است. ( آنندراج ) ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ):
زهی طلعتت بر فراز رکائب
فروزان چو بر آسمان نجم ثاقب.؟مردان از کار بازماندند و اموال و حرائب و مراکب و رکائب و سلاحها سپری شد.( ترجمه تاریخ یمینی ص 38 ). || ج ِ رکوبة.( یادداشت مؤلف ) ( اقرب الموارد ). رجوع به رکوبة شود.
فرهنگ فارسی
( اسم ) جمع رکاب شتران سواری.
جمله سازی با رکائب
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 شمر در بر آورد پولاد جوشن چو برکین حضمان جاهش رکائب
💡 کاروان تجاری با مجموعهای از رکائب و بارهای سنگین، در مسیر طولانی جاده ابریشم حرکت میکرد تا کالاهای ارزشمند خود را به بازارهای دوردست برساند.
💡 در متون کهن، توصیف رکائب و اسبهای آماده برای سفر، بخش مهمی از تصویرسازی از عظمت سپاهیان و حرکت نیروهای نظامی در میدانهای جنگ بود.
💡 پیش از شروع سفر طولانی، تمامی رکائب و وسایل مورد نیاز برای اقامت در طبیعت بکر، با دقت بسیار زیاد توسط همراهان کاروان چک شد.