بی شر

بی شر. [ ش َرر / ش َ ] ( ص مرکب ) ( از: بی + شر ) بدون شر. دور از شر:
سِیُمْشان بد او مه که هرگز نجوید
مگر خیر بی شرّ یا نفعبی ضر.ناصرخسرو.- بی شر و شور؛ ( از اتباع )، آرام. رجوع به شر شود.

بدون شر. دور از شر

💡 هلاک صحبت رندان بی شر و شورم که بوی می بشنیدند و تا ابد مستند

💡 معنی معشر معیت با شر آمد زان سبب نیست زین معشر کسی بی شر اگر بو معشر است

💡 همه نیک بی بد همه عز بی ذل همه نفع بی ضر همه خیر بی شر

💡 جائی که او گر می‌کند صد لطف و صد نرمی کنم چون دیده بی شر می‌کند ناصح برو شرمی بدار

💡 گر تجرد هم گزیند نیست بی شر نفس بد زهر کی زائل شود از مار گر افکند پوست

💡 مر او را دوست و دشمن دوست دارد که نفع بی ضر است و خیر بی شر