لغت نامه دهخدا
گل ارمنی. [ گ ِ ل ِ اَ م َ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) گلی باشد سرخ رنگ به سیاهی مایل و به عربی طین ارمنی خوانند. تبی را که در ایام وبا و طاعون برسد نافع است، گویند وقتی در ارمن وباو طاعون عظیم بهم رسید، چنانکه معدودی چند مانده بودند چون از ایشان تفحص کردند در آن ایام از این گل میخوردند. ( برهان ) ( آنندراج ): بگیرند، گل مختوم پنج درم، گل قبرسی پانزده درم، گل ارمنی مغول دو درم... و گل پارسی سه درم. ( ذخیره خوارزمشاهی ).