باقریحه

باقریحه.[ ق َ ح َ / ح ِ ] ( ص مرکب ) ( از: با+ قریحه ) بااستعداد. باذوق. آنکه طبع مستعد دارد. رجوع به قریحه شود.

با هوش با استعداد

💡 طرح معماری ساختمان از جانب معمار جوزف پلاشکو، که دیگر به عنوان معماری باقریحه در باکو نیز شهرت بسزایی پیدا کرده بود، فی‌مابین سال‌های ۱۹۰۱ الی ۱۹۰۳ تدوین گردید. طرح ساخت این کاخ آن قدر مورد علاقه مردم واقع شده بود، که روزنامه‌های وقت چاب باکو آن را برای فروش در کیوسک‌ها در شماره‌های خود منتشر می‌کردند. مراسم کلنگ‌زنی این کاخ با حضور توده بزرگی از مردم و میلیونرهای باکوی؛ حاج زین العابدین تقی اف، شمسی اسدالله‌یف، «مرتضی مختارف»، «عیسی بیگ حاجینسکی» و برادران «عاشور بیگفها» و «داداشفها» در بیست و یکم دسامبر سال ۱۹۰۸ برگزار گردید. کارهای ساخت و ساز آن نیز در سال ۱۹۱۳ به اتمام رسید.

💡 حاجی خان‌محمدوف در ۱۵ ژوئن سال ۱۹۱۸ در شهر دربند زاده شد. در سن ۱۰ سالگی آموزش نواختن تار را آغاز نمود. در سال ۱۹۳۲، زمانی که پدر و عمویش در جریان پاکسازی بزرگ دستگیر و با اتهام داشتن زمین، مادام العمر به سیبری تبعید شدند، دستخوش تغییر عمده ای گشت. پس از فارغ‌التحصیلی حاجی خان‌محمدوف از مدرسه راهنمایی، مادرش که برای نگهداری از شش کودک دست و پنجه نرم می‌کرد او را روانه باکو کرد تا با عزیر حاجی‌بیگف، آهنگ‌ساز شناخته شده آذربایجانی حامی هنرمندان، آشنا شود. عزیر حاجی‌بیگف یک محل اقامت برای حاجی خان‌محمدوف فراهم آورد و پس از حصول اطمینان از استعداد موسیقی او، خان‌محمدوف را یاری رسانید تا در مدرسه موسیقی آصف زینالی نام‌نویسی کند. آنجا حاجی خان‌محمدوف به یک هنرمند باقریحه تبدیل شد.