بیکبارگی

بیکبارگی. [ ب ِ ی َ / ی ِ رَ / رِ ] ( ق مرکب ) یکباره. پاک.بالمرّة. بالکل. کلاً. ( یادداشت مؤلف ):
تهمتن بدو گفت بی بارگی
بکشتن دهی تن بیکبارگی.فردوسی.ز خرگاه وز خیمه و بارگی
بسازید پیران بیکبارگی.فردوسی.

یکباره. پاک. بالمره. بالکل. کلا.

💡 بیدار باد دولت اسلام تا ابد باشد یکی که شرک بیکبارگی غنود

💡 گردان کن ای نگار می ناب تا کنیم غمهای روزگار بیکبارگی یله

💡 نگار کرد رخ من بخون دیده نگار کنار کرد بیکبارگی مرا ز کنار

💡 فتادم ز پا رفتم از دست و جانم بیکبارگی گشت قربان اقدس

💡 چو محبوب خود را سیه روز دید ز گلشن، بیکبارگی پا کشید

💡 جفا و ناز بیکبارگی مکن امروز ذخیره کن قدری زین متاع فردا را