بذ

بذ. [ ب َ ] ( پسوند ) بَد. رجوع به بد شود.
بذ. [ ب َذذ ] ( ع مص ) غلبه کردن و پیشی گرفتن. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). چیره و فائق شدن. ( از اقرب الموارد ).
بذ. [ ب َذذ ] ( ع اِ ) غلبه. ( منتهی الارب )( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) ( شرح قاموس ) ( از معجم متن اللغة ). || خرمای پراکنده. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) ( شرح قاموس ) ( از ذیل اقرب الموارد ) ( از معجم متن اللغة ). || مانند و همتا. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). مثل. ( ازذیل اقرب الموارد ) ( از معجم متن اللغة ). || ( ص ) فرد، خلاف جفت. ( آنندراج ). فذ، بذ، فرد، خلاف جفت. ( منتهی الارب ) ( از ذیل اقرب الموارد ) ( از شرح قاموس ) ( از معجم متن اللغة ).
- بَذُّالهیاءة؛ بدحال و بدهیأت. ( از منتهی الارب ).
بذ. [ ب َذذ ] ( اِخ ) شهری مابین اران و آذربایجان. ( از منتهی الارب ). بابک خرم دین بزمان معتصم از اینجا خروج کرد. ( از مراصد الاطلاع از یادداشت مؤلف ).

شهری است مابین اران و آذربایجان.

[ویکی فقه] بَذّ، منطقه ای در شمال کوه هشتاد سر در آذربایجان شرقی (شمال شهرستان اهر و جنوب غربی کلیبر) می باشد.
بذ در آغاز مرکز جاودانیان و سپس جایگاه خرم دینان بود (نک: ه د، بابک خرم دین ). ابن خردادبه بذ را رستاقی در آذربایجان نوشته، و شهر بذ را «مدینه بابک » نامیده است. طبری بذ را قریه و شهری در حدود اردبیل نوشته است. مطهربن طاهر مقدسی آن را شهری با دیوارهای استوار خوانده است. ابن ندیم از آن جا به عنوان سرزمینی کوهستانی یاد کرده است. یاقوت آن را کوره ای میان آذربایجان و اران نوشته است. مسعودی بذ را به صیغه تثنیه، بذین نامیده که در کنار رود ارس واقع بوده است. وی در جایی بذین را ناحیه و کوهی در آذربایجان دانسته و در جای دیگر آن را در آذربایجان و اران نوشته است. ابن عبدالمنعم نیز کوه بذین را در اران دانسته است.
واژه شناسی
عنوان بذین موجب بروز این اندیشه شد که گویا دو بذ، یکی در جنوب و دیگری در شمال رود ارس وجود داشته است. برخی از محققان بذین را در آذربایجان، اران و بیلقان پنداشته اند، حال آنکه به نوشته بنیاداف بیشتر محققان، بذ را جایی در سرزمین اردبیل دانسته اند. یعقوبی می نویسد که ابوجعفر (منصور خلیفه عباسی )، یزید بن حاتم مهلبی را والی آذربایجان قرار داد و یزید، یمنی ها را از بصره به آنجا گسیل داشت و رواد بن مثنی ازدی را در تبریز تا بذ فرود آورد. اما از نوشته دینوری به سهولت می توان دریافت که بذ در جنوب رود ارس واقع بوده است. وی می نویسد که بابک در بذ به مقابله افشین شتافت، ولی چون دید لشکریان افشین او را از هر سو احاطه کرده، و راه ها را بر او بسته اند، از رود ارس گذشت و به جانب ارمنستان رفت. مینورسکی بذین را ناحیه ای در آذربایجان نامیده که در جنوب رود ارس نهاده شده است. وی ارس را رودی دانسته که از میان بذین در آذربایجان و کوه ابوموسی درخاک اران می گذرد.
دیدگاه نفیسی
سعید نفیسی نه تنها ناحیه، بلکه شهر و کوهستان بذ یا بذین را در مشرق دشت مغان نزدیک ناحیه طالش کنونی و در مجاورت کرانه غربی دریای مازندران نوشته است. این شهر در ۲۱ فرسنگی اردبیل بر بلندی کوهی واقع بود که بقایای دژ بذ یا قلعه جمهور (به احتمال مأخوذ از کو ه های جمهور) در آن جا قرار داشته است.
دیدگاه صحیح
...

💡 ای خداوندی که یاد تو بیان دل و زبانست و مهر تو میان سرّ و جان، وصل تو زندگانی جانست و رستخیز نهان، ای خداوندی که بعلم هر جایی و بذات بر آسمان.

💡 بجان آنکه شود خلق را شفیع بهشت بذات آنکه را دهد بنده را شراب طهور

💡 (انّه عليم بذات الصدور) هود، 5.؛ (يعلم خائنة الاعين و ما تخفى الصدور) غافر، 19.

💡 خدائى مسلما از آنچه در درون دلها است آگاه است (ان الله عالم غيب السموات و الارض انهعليم بذات الصدور).

💡 می‌برازد بر تو عنوان خریت ای (‌..) همچو وحدانیت مطلق بذات کبر‌با

💡 به نام خدا و بذات خدا، خدايا بگرداش روزى واسع و دانش سودمند و درمان هر دردبدرستى كه تو بر هر چيز توانايى. (346)