روح قدسی

روح قدسی. [ ح ِ ق ُ ]( اِخ ) جبرئیل. ( فرهنگ رشیدی ) ( ناظم الاطباء ). || روح فرشتگی در برابر روح حیوانی:
دردسر دادیم حضرت را و حضرت روح قدس
روح قدسی دردسرها برنتابد بیش از این.خاقانی.چون همه روحانیان روح قدسی عاجزند
چون بدانی تو بدین رای رزین تبریز را.مولوی.بشیراز آی و فیض روح قدسی
بجوی از مردم صاحب کمالش.حافظ.رجوع به روح قدس و روح القدس و «روح » و جبرئیل شود.
روح قدسی. [ ح ِ ق ُ ]( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) بگفته امام غزالی از مراتب ارواح نوارنیه بشریه است وآن روحی است نبوی که پیغمبران و بعضی از اولیا بدان مختص میشوند و لوایح غیبی و احکام آخرت و قسمتی از معارف ملکوت آسمانها و زمین بلکه معارف ربانی که روح عقلی و فکری از رسیدن بدانها قاصرند در آن تجلی میکنند. ( از کشاف اصطلاحات الفنون ذیل روح ). و رجوع به روح ( در اصطلاح حکمت ) شود.

جبرئیل یا روح فرشتگی در برابر روح حیوانی.

💡 روح قدسی بجنیبت کشی من آید علم عشق تو روزیکه برافرازد دل

💡 روح قدسی را به آب زندگانی خوش کنی عقل پر دل را به باد لاابالی بر دهی

💡 جمالت دیدم اندر عرش و کرسی کزان تابان‌ست در جان روح قدسی

💡 روح قدسی را مکن صائب اسیر آب و گل شرم کن، بار خران بر گردن عیسی منه

💡 روح قدسی ز سر حیرت و دانش گفتش بخوشی راست چو گرمابه علیا با دست

💡 یا سوی آدم سرگشته رفته ز بهشت روح قدسی مدد روضه رضوان آرد