دست بریده

دست بریده. [ دَت ِ ب ُ دَ / دِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) دست بریده شده. دست جدا شده از بدن. تُرّی ̍. ( از منتهی الارب ).
دست بریده. [ دَ ب ُ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) آنکه دستش بریده باشد. مقطوع الید. بریده دست. أجدع. أقطع:
طرارانی که دزد گنج اند
هم دست بریده شان ببینم.خاقانی. || جراحت و بریدگی در دست یافته:
هرکه نظاره تو شددست بریده می شود
یوسف عهدی و جهان نیم بهای روی تو.خاقانی.|| کوتاه. ممنوع المداخله. || کنایه از پارچه نارسا که رختی نشود.( لغت محلی شوشتر، نسخه خطی ).

آنکه دستش بریده باشد مقطوع الید

💡 از دم عیسی کسی گر زنده خاست او بدم دست بریده کرد راست

💡 عجب مدار که دست بریده ی مجرم بروید از بدنش باز همچو دست چنار

💡 پی اذیت وی ساخت تازه نیرنگی ببرد دست بریده به جانب سنگی

💡 دوا کردم در این دست بریده بسی اسرارها زویم شنیده

💡 هر زاهد انگشت نمائی که بمحراب نظارگی یوسف اگر دست بریده

💡 هر که نظارهٔ تو شد دست بریده می‌شود یوسف عهدی و جهان نیم بهای روی تو