لغت نامه دهخدا
( ثفنة ) ثفنة. [ ث َ ف ِ ن َ ] ( ع اِ ) پینه زانو. || آنچه بر زمین رسد از تن شتر وقت نشستن، چون زانو و سینه و دست. || زانو و مجتمع ران و ساق از مردم. || باطن زانوی اسب یعنی چفته آن. || عدد و جماعت از مردم. || ناقه که به ثفنه کسی را زند. ج، ثَفنات. || نعت است از ثفن: ناقة ثفنه. || کناره سفره و توشه دان، ج، ثُفُن.