خوانچه اسفند

خوانچه اسفند. [ خوا / خا چ َ / چ ِ ی ِ اِ ف َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) طبق گونه ای که در روی آن از دانه اسفند نقشها ترتیب دهند و در جهیزهای زنان همراه کنند شگون را.

طبق گونه ایکه در روی آن از دانه اسفند نقشها ترتیب دهند و در جهیزه های زنان همراه کنند شگون را.

خوانچۀ اسفند
از لوازمِ سنتیِ سفرۀ عقد، که خانوادۀ داماد در مراسمِ خوانچه بران به خانۀ عروس می فرستد. پیش ترها تهیه و تزیینِ خوانچۀ اسفند با عطاران بود. خوانچه را با پوست دارچین خانه خانه می کردند و در هر خانۀ آن، جداجدا، مقداری اسفند و کندر و گلپر و فوفل و عناب و خشخاش و قلیاب می نهادند. مردم تهران نان سنگکی، که روی آن با خشخاش عبارت «مبارک باد» نقش شده بود، نیز بر خوانچه می نهادند.

💡 وقتی به خانه نامزد می‌رسیدند دسته راهپیمایی با جشن و سرور و اسفند دود کردن پذیرایی می‌شوند، قبل از اینکه دسته مذکور اجازه یابند به داخل خانه وارد شوند یک تخم مرغ که قبلاً نظربندی شده‌است توسط یکی از افراد خانه عروس به سر در خانه پرتاب می‌شود، خوانچه سپس با هدایایی مثل لباس برای داماد فرستاده می‌شود.