اعلاه ا

اعلاه ا. [ اَ هُل ْ لاه ] ( ع جمله فعلیه دعایی ) خدا آن را بلند گرداناد. جمله ای است که بیشتر بصورت معترضه و برای دعا در ضمن عبارات فارسی بکار رود: و این قاضی محمد بودکی برسولی کرمان بدرگاه اعلی اعلاه اﷲ آمده بود. ( فارسنامه ابن البلخی ص 118 ). چنانک پسندیده رأی اعلی اعلاه اﷲ آید. ( فارسنامه ابن البلخی ص 113 ). و فرمان اعلاه اﷲ ممتثل گشت. ( فارسنامه ابن البلخی ص 168 ).

💡 كرد، وليد گفت: ان له لحلاوة، و ان عليه لطلاوة، و ان اعلاه لمثمر، و ان اسفله لمغدق، وما هو قول البشر: (شيرينى خاصى دارد و زيبائى و درخشندگى مخصوصى، شاخههايش پر بار، و ريشه هايش پر بركت است، و اين گفتار بشر نيست ).

💡 120- در لغت آمده: ((قنى الانف: ارتفع اعلاه واحد و دب وسطه و سبغَ طرفه )).

💡 رای عالی اعلاه الله بفرماید دانستن که موجوداتی که هستند از دو بیرون نیست: یا موجودی است که وجود او بخود است یا موجودی که وجود او بغیر است.

💡 (به خدا سوگند از محمد سخنى شنيدم كه نه شباهت به گفتار انسانها دارد و نهپريان و ان له لحلاوة، و ان عليه لطلاوة و ان اعلاه لمثمر و ان اسفله لمغدق، و انه يعلوو لا يعلى عليه: (گفتار او شيرينى خاص و زيبائى مخصوصى دارد، بالاى آن (همچونشاخه هاى درختان برومند) پر ثمر، و پائين آن (مانند ريشه هاى درختان كهن ) پرمايهاست، گفتارى است كه بر همه چيز پيروز مى شود و چيزى بر آن پيروز نخواهد شد).

💡 فهيهات هيهات طالما قلبتم له الامور حتى اعلاه الله عليكم و هو صاحبكم غزاكم فى بدر واخواتها، جرعكم رنقا و سقاكم علقا، و اذل رقابكم و شرقكم بريقكم، فلستم بملومينعلى بغضه

💡 (( و ان له حلاوة و ان عليه لطلاوة و ان اعلاه لمثمر و ان اسفله لمغدق و انه يعلوا و لايعلى عليه؛))