زلاقه

لغت نامه دهخدا

( زلاقة ) زلاقة. [ زَ ق َ ] ( ع اِ ) جای لغزان. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || حروف زلاقه عبارت است از: ب، ر، ف، ل، م، ن. ( المزهر ص 160، یادداشت بخط مرحوم دهخدا ).
زلاقة. [ زَ ق َ ] ( اِخ ) زمینی است به قرطبه. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). و رجوع به معجم البلدان شود. || نهری است به واسط. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).

جمله سازی با زلاقه

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 یوسف بن تاشفین (عربی: يوسف بن تاشفين ناصر الدين بن تالاكاكين الصنهاجي؛ زاده ۱۰۰۶ درگذشته ۲ سپتامبر ۱۱۰۶) رهبر بربری مرابطان مراکش بود. او بود که شهر مراکش را بنا نهاد و رهبری مسلمانان را در نبرد زلاقه بر عهده داشت.

💡 نبرد زلاقه (به عربی: معرکة الزلاقة) یا نبرد ساگراخاس (به اسپانیایی: Batalla de Sagrajas) نبردی بین مرابطون به رهبری یوسف بن تاشفین و آلفونسوی ششم پادشاه کاستیا بود. طوایف مختلف اندلس و مرابطون که معمولاً به فرمان جهاد با همدیگر می‌جنگیدند، در این نبرد برای مقابله با مسیحیان متحد شدند. مسلمانان محلی را که این نبرد اتفاق افتاد را الزلاقة به معنای «زمین لغزنده» نامیدند؛ چراکه به دلیل وضعیت نامناسب ناشی از حجم زیاد خون ریخته شده در آن روز، زمین لغزنده شده بود.