زفون

زفون. [ زَ ] ( ع ص ) شترماده بسیار راننده و دفعکننده یا شترماده لنگان. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).

💡 سه فهرست پانتئون یافت شده در اوگاریت با نام چهار خدا آغاز می‌شود: ایلیب ('il-'ib)، ال (ʼĒl)، دگنو (Dagnu) و بعل زفون (Ba'l Ṣapān). اگرچه در اوگاریت داگون و بعل دارای معابد مهمی بودند، ولی هیچ معبدی وقف شده برای ال وجود نداشت. جوزف فونتنروز در سال ۱۹۵۷ استدلال کرد که در اوگاریت، داگون (پادشاه و پدر خدایان سوری) گاهی با ال یکی شناخته می‌شد. او توضیح می‌دهد که با توجه به این که در اوگاریت هیچ معبدی برای ال وجود نداشته ولی داگون، که دارای معبد مهمی در اوگاریت بوده در متون اساطیری راس شمرا نادیده گرفته شده‌است. در اساطیر اوگاریتی داگون فقط پدر بعل است ولی آنات دختر ال، خواهر بعل است. تحقیقات جدیدتر نشان می دهد که شواهد برای شناسایی داگون با ال در هر صورت غیرمرتبط است. در فهرست‌های خدایی، ال با کوماربی در دین هوری و انلیل در ادیان میانرودان برابری می‌شد تا مستقیماً با داگون.

💡 هَدَد/هداد (اوگاریتی: 𐎅𐎄)، اَدَد/اداد (اکدی: 𒀭𒅎) یا ایشکور به سومری، خدای طوفان و باران در ادیان کنعانی و بین‌النهرین باستان بود. در ۲۵۰۰ قبل از میلاد، نام او به عنوان هددا در فرست خدایان ابلا آمده است. از شام، هدد توسط عموری‌ها به بین‌النهرین معرفی شد و در آنجا به عنوان خدای اکدی (آشوری/بابلی) اداد شناخته شد. اداد معمولاً با لوگوگرام 𒀭𒅎 نوشته می‌شوند - همان نمادی که برای خدای آب‌وهوای هوریان، تشوب استفاده می‌شود. هدد همچنین پیدار، راپیو، بعل زفون یا اغلب به سادگی بعل (ارباب) نامیده می شد، اما این عنوان برای خدایان دیگر نیز به کار می رفت. گاو نر حیوان نمادین او بود. در شمایل‌نگاری او با ریش ظاهر می‌شد. اغلب چماق و صاعقه در دست دارد و شاخ گاونر بر سر دارد. هدد با خدای یونانی زئوس، خدای رومی ژوپیتر و همچنین بیل بابلی برابر بود.