[ویکی فقه] ابوعبدالله محمد بن علی (ابهام زدایی). ابوعبدالله محمد بن علی ممکن است اشاره به اشخاص و شخصیت های ذیل باشد: • ابن شباط ابوعبدالله محمد بن علی، اِبْن ِ شَبّاط، ابوعبدالله محمد بن علی بن محمد (۶۱۸ -۶۸۱ق / ۱۲۲۱-۱۲۸۲م )، ادیب، شاعر، مورخ و فقیه مالکی• ابن طولون ابوعبدالله شمس الدین محمد بن علی دمشقی حنفی، ابن طولون دمشقی (ح ۸۸۰- ۱۲ جمادی الاول ۹۵۳ق/۱۴۷۵-۱۱ ژوئیه ۱۵۴۶م)، محدث، فقیه، ادیب و مورخ• ابن عسکر ابوعبدالله محمد بن علی، اِبْن ِعَسْکَر، ابوعبدالله محمد بن علی (۵۸۴ -۶۳۶ق /۱۱۸۸- ۱۲۳۹م )، راوی، فقیه، مورخ و ادیب عصر موحدون اندلس • ابن مغازلی ابوعبدالله محمد بن علی جلایی، محمد بن علی بن محمد بن جلاّیی، محدث و فقیه مالکی، یکی از شخصیت های ابن مغازلی• ابن حمیده ابوعبدالله محمد بن علی، اِبْن حُمَیْده، ابوعبدالله محمد بن علی (۴۸۶-۵۵۰ق /۱۰۹۳- ۱۱۵۵م)، نحوی، ادیب، لغوی حلّی ...
جمله سازی با ابوعبدالله محمد بن علی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 بر سر راهش به شهر هدیه تونس وارد شد و از ابوعبدالله محمد بن علی مازری، فقیه و محدث مشهور مالکی علوم دینی را فراگرفت. سپس به اسکندریه رفت و در خدمت فقیه ابوبکر محمد بن ولید طرطوشی معروف به ابن رندقه، فقیه پرهیزگار مالکی به علمآموزی پرداخت و از اسکندریه به قصد حج به مکه رفت و مدتی کوتاه در این شهر اقامت کرد و از علم شریعت، حدیث نبوی و اصول فقه توشه سرشاری برگرفت؛ ولی چون در این شهر به امر به معروف و نهی از منکر پرداخت، مردم پس از آزار و اذیت وی، او را از شهر بیرون انداختند. او به بغداد نیز رفت و آنجا به دیدار جمعی از علما از جمله کیا ابوالحسن هراسی، فقیه مشهور شافعی و یکی از مدرسان نظامیه بغداد و ابوبکر محمد بن احمد الشاشی، فقیه شافعی و مبارک بن عبدالجبار رفت. با این حال مورخان گزارشی از دیدار ابن تومرت با محمد غزالی نقل کردهاند که اغلب دربارهٔ این ملاقات تردیدهایی وجود دارد.
💡 بیشتر منابع عربی همرای اند، که ابوسعید پسر ارشد ش، ابوالقاسم سعید، را به عنوان وارث خود منصوب کرد و ابوطاهر بر او شورید و قدرت او را غصب کرد. از سوی دیگر، روایت دیگری از جدلی کوفیان ضد اسماعیلی، ابوعبدالله محمد بن علی بن رزام الطایی، نقل میکند که ابوسعید همواره قصد داشته که ابوطاهر جانشین او شود و ساع را نامیده است. شناسه تنها به عنوان نایبالسلطنه بر اساس این دیدگاه، سعید در سال ۹۱۷/۹۱۸ قدرت را به برادر کوچکتر خود (که در آن زمان به سختی ده سال داشت) سپرد. این گزارش با داستان ابن حوقل همراه است که ابوسعید به دیگر پسرانش دستور داده است که از کوچکترین پیروی کنند. در واقع، این احتمال وجود دارد که قدرت اسمی در میان همه پسران ابوسعید سرمایهگذاری شده باشد و ابوطاهر در میان آنها غالب باشد. وقایع واقعی هر چه بود، ابوالقاسم اعدام نشد، بلکه تا زمان مرگش در سال ۹۷۲ زنده بود.
