عکرمه بن ابی جهل

عکرمة بن ابی جهل. عکرمة بن ابی جهل بن هشام مخزومی فرزند عمرو بن هشام ( ابوجهل ) از جنگجویان و صحابه محمد پیامبر اسلام بود. وی در ابتدا از دشمنان اسلام به شمار می رفت و در جنگهای قریش علیه مسلمانان شرکت داشت. پس از فتح مکه با وجود پافشاری های بسیاری از مسلمانان، عکرمه مورد بخشش پیامبر اسلام قرار گرفت. وی در جنگ یمامه شرکت داشت و در جنگ یرموک کشته شد. در جنگ یرموک دلیرانه میان صف کفار داخل شد، هرچند خالد بن ولید از وی خواهش کرد تا از صف برآید، چون برای آنها عکرمه لازم است. ولی در جواب به خالد دشنام داده گفت: تو چه میگویی من در جنگهای مقابل رسول الله از صف برنیامدم، مگر امروز از جنگی که مقابل کفار است از صف برآیم؟

[ویکی اهل البیت] این صفحه مدخلی از فرهنگ قرآن است
عکرمة بن ابی جهل از قریش، تیره بنی مخزوم و از دشمنان سرسخت پیامبر بود. وی از جمله افرادی بود که پیامبر صلی الله علیه و آله پس از فتح مکه به قتل آنان فرمان داد، امّا وی به یمن فرار کرد.
برخی مفسّران، آیه 36 سوره انفال(8) را درباره وی و دیگر سردمداران کفر دانسته اند که پس از غزوه بدر و هلاکت سران شرک از جمله ابوجهل، با جمع آوری مال و انفاق آن قصد توطئه و جنگی دیگر را علیه پیامبر صلی الله علیه و آله و مؤمنان تدارک می دیدند.
نیز شأن نزول آیات 1 و 48 سوره احزاب(33) را وی و تنی چند از مشرکان مکه دانسته اند که خداوند، پیامبر صلی الله علیه و آله را از اطاعت و پیروی آنان نهی نمود.

💡 نشانه های شکست ظاهر شد، اما عکرمه بن ابی جهل سربازان را به سوگند پیروزی یا کشته شدن در نبرد فراخواند، ۴۰۰ نفر با او همراه شدند و سعی کردند جلوی رومیان را بگیرند و پس از کشته شدن همگی جلوی پیشروی ارتش بیزانس را گرفتند. اما تعداد بسیار بیشتر از ۴۰۰ جنگجوی بیزانسی را کشتند و عکرمه به شدت مجروح شد و بر اثر مجروحیت درگذشت.