صحیح مسلم

صَحیحِ مُسْلِم
(یا: الجامع الصحیح مُسلم) تألیف ابوالحسین مسلم بن حجاج قشیری نیشابوری، کتابی به عربی، در حدیث اهل سنت. یکی از صِحاح سِتّه که در ترجیح آن بر صحیح بخاری، یا به عکس اختلاف است؛ بیشتر اهل تسنن، بخاری را بر مسلم و عده ای، به خصوص اهل مغرب، مسلم را بر بخاری ترجیح می دهند. مسلم برای ابواب کتاب خود عناوینی ذکر نکرده و این کار بعد از وی انجام گرفته است. شمار احادیث صحیح مسلم را ۷,۲۷۵ گفته اند که با حذف مکررات به ۴هزار می رسد. کتاب بارها در هند و مصر و استانبول چاپ شده و شرح هایی بر آن نوشته شده است؛ مانند المنهاج فی شرح مسلم بن الحجاج تألیف ابوزکریّا یحیی بن شرف نووی و الدیباج علی صحیح مسلم بن الحجاج، تألیف جلال الدین سیوطی.

[ویکی اهل البیت] مسلم بن حجاج نیشابوری از محدثین بزرگ اهل سنت و مؤلف دومین کتاب مهم حدیثی آنان است. او در سال 206 هجری زاده شد و تحصیلات خود را در نیشابور به پایان برد. سپس به حوزه های علمی دیگر هم مسافرت کرد و از اساتید مختلف کسب حدیث نمود. او در نهایت به شاگردی بخاری پرداخت، اگرچه در کتاب خود هیچ حدیثی از بخاری نقل نکرده است. مسلم در سال 261 هجری در نیشابور فوت نمود.
صحیح مسلم نیز همانند صحیح بخاری به جمع احادیث صحیح-به نظر مؤلف- پرداخته است. کتابی «جامع» است که حدودا تمامی ابواب لازم را داراست. شروط مسلم در صحت حدیث نیز همانند بخاری است و تنها علم به ملاقات استاد و شاگرد را لازم نمی داند.
حدود 7000 حدیث دارد که احادیث غیر مکرر آن نزدیک به 3000 حدیث است.
او احادیث مشابه متنی و متفاوت سندی را در کنار هم ذکر می کند و از اینجهت بر صحیح بخاری رحجان دارد (احادیث تکراری بخاری در تمامی ابواب پراکنده است). همانند صحیح بخاری شامل احادیث موضوع و مجعول هم می باشد که می توان به احادیث دال بر تحریف قران، تجسم خداوند، تحقیر پیامبران و پیامبر خاتم (ص)، و... اشاره نمود.
آشنایی با تاریخ و منابع حدیث,محمدکاظم طباطبایی, جلد 1، (صفحه 78)
[ویکی نور] صحیح مسلم، تألیف مسلم بن حجاج نیشابوری (متوفی 261ق) از علمای اهل سنت در قرن سوم هجری است که به زبان عربی نگارش و توسط محمد فؤاد عبدالباقی تصحیح و تحقیق شده است. از دیگر نام های کتاب، «المسند الصحیح»، «المسند» و «الجامع الصحیح» است.
صحیح مسلم نزد اهل سنت، مهم ترین کتاب حدیث، پس از صحیح بخاری است (گرچه بعضی از اهل مغرب، کتاب وی را بر بخاری ترجیح داده اند)
مسلم در آغاز صحیح در مقدمه کتاب از درخواست شخصی از او که احتمالاً می بایست خود از عالمان و محدثان باشد، برای فراهم آوردن کتاب روایی جامع، سخن به میان آورده است
این نسخه از کتاب دارای 5 جلد، 54 کتاب و 1205 باب است. صحیح مسلم شامل 7275 حدیث است که با حذف مکررات، بالغ بر چهار هزار می گردد
شمار احادیث صحیح مسلم طبق ترتیب فؤاد عبدالباقی، بالغ بر 3033 حدیث است. برخی از اهل علم بر شیوه ای که ایشان برای شمارش در پیش گرفته، ملاحظاتی داشته اند
[ویکی شیعه] صحیح مسلم (کتاب). الجامع الصحیح مشهور به صحیح مسلم نوشته مسلم بن حجاج نیشابوری مهمترین کتاب حدیثی اهل سنت پس از صحیح بخاری. این کتاب ۷۲۷۵ حدیث نبوی را در بر دارد که بدون احادیث تکراری، روایات آن حدود ۴۰۰۰ خواهد بود. به ادعای مسلم همه روایات آن معتبر و صحیح اند. اما از سوی برخی علمای اهل سنت مانند نووی، حاکم نیشابوری و ابن حجر عسقلانی در صحت برخی از احادیث آن تردید شده است. از آن به دلیل ایرادات سندی(تعلیق) و متنی(اندراج) و همچنین نقل از راویان ضعیف انتقاد شده است. از نظر شیعیان در صحیح مسلم احادیث ضعیف و جعلی وجود دارد.
مسلم در صحیح خود روایاتی در فضایل اهل بیت نقل کرده که تعداد آنها را ۶۲ روایت دانسته اند.
بر صحیح مسلم، شرح، تکلمه، تلخیص و ترجمه هایی نوشته شده است المنهاج از معروفترین شرح های آن به شرح نووی مشهور است. همچنین چاپ صحیح مسلم به وسیله دارالطباعه العامره استانبول در سال های ۱۳۲۹-۱۳۳۴ق، از بهترین چاپ های آن معرفی شده است.

💡 مخالفان بشار اسد در سال ۲۰۱۲ شهر دابق را به کنترل خود درآوردند. اما در سال ۲۰۱۴ این شهر به کنترل داعش درآمد. همچنین داعش نشریه رسمی خود را با نام دابق(نشریه) منتشر می‌کند. طبق حدیثی که در صحیح مسلم نقل شده پیش از آخرالزمان نبردی در این ناحیه میان سپاه اسلام و رومیان برپا می‌شود که علی‌رغم کشته شدن تعداد زیادی از مسلمانان، به پیروزی مسلمانان منجر می‌گردد.

💡 در برخی منابع اهل سنت همچون صحیح بخاری و صحیح مسلم، این روایت با تغییر دیگری نقل شده‌است؛ بر اساس این روایت؛ به جای کلمه «علی»، «ابوبکر» و به جای کلمه «درب» از کلمه «دریچه» استفاده شده‌است.

💡 سید علی میلانی در مقام نقد به روایتی که در صحیح بخاری و صحیح مسلم و در فضیلت ابوبکر آمده‌است، معتقد است که روایت بستن دریچه، ساختگی بوده و همان روایت بستن درب است که تغییر داده شده‌است. وی برای اثبات این ادعا، به دلایلی استناد می‌کند:

💡 اهل تسنن به ابهام در واژه اشاره می‌کنند و اینکه «مولا» معانی گوناگونی (از «ارباب» گرفته تا «دوست») را داراست. ضمن اینکه تنها الترمذی و ابن حنبل این گفتار را نقل کرده‌اند و در صحیح بخاری و صحیح مسلم وارد نشده‌است. برخی منابع سنی هم بحث سبب الورود را مطرح کرده‌اند، و براساس این تئوری‌ها، برداشت دیگری از این حدیث دارند.