دل نهی

دل نهی. [ دِ ن ِ / ن َ ] ( حامص مرکب ) استواری خاطر و پایداری آن. ( ناظم الاطباء ). || علاقه مندی. دلبستگی: خیار،خیرة؛ دل نهی بر چیزی به خواهش خود. ( منتهی الارب ).

استواری خاطر و پایداری آن.

💡 گفت مستم خوانی و بر وعدهٔ من دل نهی ساده دل مردا که بر وعدهٔ مستان نهاد

💡 قانع شدم به عزلت و عزلت ز من رمید بر هرچه دل نهی ز تو بی‌شک شود رمان

💡 چه دل نهی به غم روزگار شرمت باد که از تو خانه اندوه شد سرای سرور

💡 شغلی دهم بدست تو، تا دل نهی بر آن رو باده برنگ لب خویشتن بیار

💡 به هر چه دل نهی از پیش چشم بردارد کناره سوز بود بحر بیکرانه عشق

💡 یادت به دست باشد اگر دل نهی به هیچ در معرضی که تخت سلیمان رود به باد