خونابه بار

خونابه بار. [ ب َ / ب ِ] ( نف مرکب ) خونابه ریز. پراشک. اشک ریز:
پیش در تو هرشب خاقانی از هوایت
دو چشم نرگسین را خونابه بار کرده.خاقانی.

خونابه به ریز پر اشک

💡 ز آه دل آتش زنم به عمر بدخواه دیدۀ خونابه بار اگر گذارد

💡 چنین خونابه باران گشت مدهوش زبانش دوست گویان ماند خاموش

💡 چو من جان برلب خونابه باری به عشق از هستی خود شرمساری

💡 ز خوناب دل و از دیده خونابه بار من کنار من پر از خون شد چو رفتی از کنار من

💡 چون درخت ارغوان خونابه بار از دیدگان تا شود گوهر سرشگت چون سرشگ ارغوان

💡 تنگ است دهر ز آن نتواند گذاشتن اشکم برون ز دیده خونابه بار پای