لغت نامه دهخدا
خشم تاب. [ خ َ / خ ِ ] ( ن مف مرکب ) کسی که خشم تاب داده و پیچیده باشد او را. ( از آنندراج ):
سیاهی عزب پیشه و خشم تاب
چو دیدند روی چنین بی نقاب
ز تاب جوانی بجوش آمدند
در آن وادی سخت کوش آمدند.نظامی ( از آنندراج ).
خشم تاب
فرهنگ فارسی
کسی که خشم تاب داده و پیچیده باشد او را.
جمله سازی با خشم تاب
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 بگفت و برانگیخت از جا غراب در ابرو درافکنده از خشم تاب
