عزب پیشه
مترادفها
مجرد، عزبا
متضادها
متأهل
لغت نامه دهخدا
عزب پیشه. [ ع َ زَ ش َ / ش ِ ] ( ص مرکب ) کسی که همواره عزب می گردد و زن اختیار نمی کند. ( ناظم الاطباء ):
سپاهی عزب پیشه و تنگ یاب
چو دیدند روئی چنان بی نقاب.نظامی.
فرهنگ فارسی
کسی که همواره عزب میگردد و زن اختیار نمی کند
جمله سازی با عزب پیشه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 سپاهی عزب پیشه و تنگ یاب چو دیدند رویی چنان بینقاب
💡 او که از جوانی عزب پیشه بود، تمام عمر خود را در سکوت و تنهایی سپری کرد و هرگز به دنبال تشکیل خانواده یا یافتن همسری نبود.
💡 برخی دانشمندان و متفکران بزرگ تاریخ، با اتخاذ سبک زندگی عزب پیشه، توانستند تمرکز خود را بر پژوهشهای علمی و مطالعات عمیق فلسفی معطوف کنند.
💡 مردی که عزب پیشه بود، ترجیح میداد در خانهای کوچک در حاشیه شهر زندگی کند و با هیچکس وارد معاشرتهای اجتماعی طولانی و پرهیاهو نشود.