راست پیشه

راست پیشه. [ ش َ / ش ِ ] ( ص مرکب ) کسی که راستی و درستی پیشه دارد. که پیشه راست دارد.

کسی که راستی و درستی پیشه دارد. که پیشه راست دارد.

💡 راست مانند گدا پیشه که خود را در خواب پادشه دیده و زان واقعه بیدار شده

💡 از زبان الف این حرف شنیدم، که: کسی راستی تا نکند پیشه، مقدم نشود