بی شایبه

بی شایبه. [ ی ِ ب َ / ب ِ ] ( ص مرکب ) ( از: بی + شایبه ) بی شائبه. بی شک و بی ریب. ( ناظم الاطباء ). بی آمیزش چیزی وبی آلودگی. ( آنندراج ). رجوع به شایبه و شائبه شود.

بی شائبه ٠ بی شک و بی ریب ٠ بی آمیزش چیزی و بی آلودگی ٠

💡 بی شایبه زنگ ازدل دیدار تو بزداید یوسف چو بمصر آید بازار بیاراید

💡 صورت جزوی هر خانه چو ویران گردد نور بی شایبه کثرت اجزا بینی

💡 هر حال که در حسن مودت دل ما داشت باروی تو، بی شایبه روی و ریا بود