لغت نامه دهخدا
بزانه. [ ب َ ن َ / ن ِ ] ( نف ) بزان. وزنده. بزین. ( آنندراج ) ( انجمن آرای ناصری ):
ولایت دارم و گنج خزانه
سپاهی تیز چون باد بزانه.امیرخسرو ( از آنندراج ).و رجوع به بزان شود.
بزانه. [ ب ُ ن َ ] ( اِخ ) دهی است به اصفهان، و از آن است مطهربن عبدالواحد محدث و ابوالفرج بزانی محدث. رجوع به اخبارالدولة السلجوقیه و محاسن اصفهان و ترجمه آن و معجم البلدان ج 1 ص 199 شود.
بزانه. [ ب ُ ن َ ] ( اِخ ) نام قریه ای به اسفراین. رجوع به معجم البلدان و مرآت البلدان ج 1 ص 199 شود. || نام قصبه گجرات در هند. رجوع به تحقیق ماللهند ص 99 و 100 شود.
