لغت نامه دهخدا
کرگ افکن. [ ک َ اَ ک َ ] ( نف مرکب ) افکننده کرگ. شکارکننده کرگدن. مجازاً دلیر و پهلوان:
امیر یوسف کرگ افکن است و شیرکش است
ز کرگ و شیر بجان رسته بود رستم زال.فرخی.
کرگ افکن
فرهنگ فارسی
افکننده کرگ. شکار کننده کرگدن
جمله سازی با کرگ افکن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ای برون آورده اندر کشور هندوستان پیل جنگی از حصار و کرگ پیل افکن ز غیل
