پراگنده گو

پراگنده گو. [ پ َ گ َ دَ ] ( نف مرکب ) رجوع به پراکنده گو شود.

💡 نشانش پراگنده شد در جهان بد و نیک هرگز نماند نهان

💡 بران سو که شاپور نستوه بود پراگنده شد هرک انبوه بود

💡 چو گفتار بشنید و نامه بخواند سپاه پراگنده را برنشاند

💡 به پیروزی و فرهی کامتان به گیتی پراگنده شد نامتان

💡 پراگنده گشتند ز آوردگاه بزرگان و هم پهلوان سپاه

💡 چو نزدیک درگاه موبد رسید پراگنده گردان و در بسته دید