ول بشو

ول بشو. [ وِ ب ِ / ب َ ] ( اِ ) بل بشو.( فرهنگ فارسی معین ). هرج ومرج. رجوع به بل بشو شود.

بل بشو

💡 دست از ثمر بشوی که هرگز نرسته است جز آه سرد، سنبلی از جویبار عمر

💡 وفا مردی است، بر زن چون توان بست؟ چو زن گفتی بشوی از مردمی دست

💡 سخن که نیست در او درد، تیغ بی آب است زبان خویش بشو صائب از نصیحت خشک

💡 ز من بر آینه‌ات گر نشسته گرد ملالی بشوی آینه از آب عفو گرد ملالت

💡 چو مو سفید شود، دست از خضاب بشوی نهان مکن به شب تیره، صبح انور را؟