لغت نامه دهخدا
نخود گل. [ن ُ خ ُ دِ گ ُ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) قسمی نخود برشته که پوست آن به آسانی جدا شود. مقابل نخود کور.
نخود گل. [ن ُ خ ُ دِ گ ُ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) قسمی نخود برشته که پوست آن به آسانی جدا شود. مقابل نخود کور.
قسمی نخود برشته که پوست آن باسانی جدا شود مقابل نخود کور.
💡 پدری نیز داشت همچون خود در همه دیگ، جوشزن چو نخود
💡 از عمدهترین شغل مردم این روستا، کشاورزی غلاتی همچون گندم و جو، حبوباتی همچون نخود و سبزیجاتی همچون سیبزمینی است.
💡 محصولات زراعی این روستا عبارتند از: گندم، جو، نخود، یونجه؛ و میوههای درختی این روستا شامل انگور، زردآلو، گردو، آلبالو و سنجد میباشد.
💡 این حریفان که گهی زاهد و گه اوباشند از پی وسعت روزی، نخود هرآشند
💡 در این روستا میوه هاوغلات مختلفی کشت میشود ازجمله:هندوانه انگور گردو بادام گیلاس نخود جو وگندم