ناگزیر کردن

ناگزیر کردن. [ گ ُ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) ناچار کردن. وادار کردن.
- ناگزیر کردن از؛ واداشتن به. مجبورکردن به. رجوع به ناگزیر شود.

ناچار کردن. وادار کردن

💡 کیکاووس نیز برای یافتن گناهکار به هر دو دستور داد تا از میان آتش بگذرند. سیاووش ناگزیر شد برای اثبات بیگناهی خود و به جای قسم یاد کردن از میان شعله‌های آتش بگذرد که بدون هیچ آسیبی از میان شعله‌های مهیب آتش گذشت. اما سودابه به آتش نزدیک نشد. آنگاه سیاوش پیش پدر رفت و وساطت نمود که سودابه را ببخشد و پدر نیز قبول کرد.