لغت نامه دهخدا
مردم به دوری. [ م َ دُ ب ِ ] ( حامص مرکب ) مردم گریزی. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). عمل مردم بدور.
مردم به دوری. [ م َ دُ ب ِ ] ( حامص مرکب ) مردم گریزی. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). عمل مردم بدور.
💡 کسی از تو هیچ نخواهد تو در دل مردم به دست خویش نهال امید بنشانی
💡 مردم به یادگار اثرها گذاشتند ما دست رد به سینه عالم گذاشتیم
💡 القصه که مردم به تمنای وصال دل دامن من گیرد و من دامن دل
💡 امام كه هنوز بر بالاى منبر قرار داشت در اين هنگام چهره اش را از زمين مردم به سوىيزيد برگرداند و فرمودن
💡 خلاق سخن گر نبود مردم به یکدم چندین گهر از طبع برون نادر ایدر
💡 مردم به هم کنند چو بیگانگان سلوک در چشم هیچ کس نگه آشنا نماند