شذ و ندر

شذ و ندر. [ ش َذْ ذَ وَ ن َ دَ ] ( ع جمله فعلیه عطفی ) کمیاب و نادر است. شاذ و نادر است. دیریاب و کمیاب است: الاّ ما شَذّ و نَدَر؛ مگر بندرت. رجوع به شاذ شود.

💡 به سینه نارسیده بگذرد و ندر جگر شیند خدنگی با کمان کان ترک تیرانداز پیوندد

💡 مجمر آسا عارض خوبان فروزان و ندر آن جای عود از خط مشکین عنبر تر داشتند

💡 و ندر دلش آرام نی وز مهر بر جانش رقم

💡 روز بازار فنا گرم شود و ندر وی تیغ دلّال بود،نرخ سرارزان باشد

💡 هر شب هلال عید ز ابروی یار بین و ندر هلال جام ز می آفتاب خواه