ستاره دندان

ستاره دندان. [ س ِ رَ / رِ دَ ] ( ص مرکب ) از اسمای محبوب است. ( آنندراج ) ( بهار عجم ). معشوقه ای که دندانهای وی مانند ستاره باشد. ( ناظم الاطباء ):
دیدم بره آن نگار لب خندان را
وآن ماه رخ ستاره دندان را.امیرمعزی ( از آنندراج ).

از اسمای محبوب است معشوقه ایکه دندانهای وی مانند ستاره باشد

💡 به خنده زان چو ستاره سپید دندان است که زرد کرد دهان را به زعفران نرگس

💡 دگر مخواب، چو دندان فتادت ای سفری ببند بار که سر زد ستاره سحری

💡 صبا گرد از جبین جان زدوده ستاره صبح را دندان نموده

💡 طمع مدار ز دندان ثبات در پیری که این ستاره درین صبحگاه می ریزد

💡 مه نعل و ستاره میخ و در دندانی کوچک سر(و) اندک خور(و) بسیار دوی

💡 ستاره پیمان با ناصح تو می‌بندد زمانه انجام دندان با حاسد تو می‌خاید