خصیه بر کله جس

خصیه بر کله جستن. [ خ ُص ْ ی َ / ی ِ ب َ ک َل ْ ل َ ج َ ت َ ] ( مص مرکب ) کنایه از غایت هراس خوردن و سراسیمه شدن. مرادف خایه بر کله جستن. ( آنندراج ):
چو بیند از او پاکی دامنش
برنگ گل تیره در خرمنش.
جهد خصیه بر کله اهل هوش
چو ثعلب که در دیگ آید بجوش.وحید در تعریف ثعلب فروش ( از آنندراج ).

💡 یک سر سفله نیست کز فلکش بر کله صد گهر ندوخته‌اند

💡 ز عنبر نهاده به گل بر کله ز سنبل علم بسته بر سنبله