ثت گوش

ثت گوش. [ ث َ ت َ ش َ ] ( اِخ ) ( ساتاگید ) ناحیه ای است از شاهنشاهی ایران در جنوب باختریش ( باختر ) و آن افغانستان مرکزی است که تقریباً از هرات تا حوالی سند باشد. ( ایران باستان ص 1452 ).

ناحیه ایست از شاهنشاهی ایران در جنوب باختریش و آن افغانستان مرکزی است که تقریبا از هرات تا حوالی سند باشد

ثَتَگوش
ثَتَگوش (سرزمین صد گاو، گاو بی شمار)، پنجاب امروزی، یکی از ساتراپی های شاهنشاهی هخامنشی. در بهار ۵۱۵ پ م.، در نخستین سال فرمانروایی داریوش، ساتراپی ثَتَگوش بر سر راه سند، که در سال ۵۲۲ پ م. دم از خودسری زده بود، سرکوب شد. در نگارة آرامگاه داریوش، نمایندگان ثَتَگوش همان لباسی را بر تن دارند که قندهاری ها و هندی های سند نیز دارند. به احتمال قوی این ساتراپی آخرین بخش شاهنشاهی در شرق بود.

💡 بر گوش، گوشواره، بر شانه ماه و ستاره و شرابه، بر گردن طوق مروارید دارد.

💡 با چنین زلف چو زنجیر عجب نبود اگر حلقه در گوش کند عشق تو مر سلطان را

💡 سخن آشفته از دهشت تو گوش اندوده با غفلت حدیثی بس شگفت است این که در یابی حدیث ما

💡 پس از اینکه این جریان (عملیات مکزیک) به گوش رئیس‌جمهور دیوید پالمر می‌رسد به شدت از این پنهان‌کاری ناراحت می‌شود.

💡 221- يعنى: گفتار عالم را با گوش جان بشنو، گرچه گفتارش با كردارش ‍هماهنگ نباشد

💡 دولتت بادا ابد پیوند و خود باشد چنین بارها عقل این سخن در گوش گفت آهسته‌ام