امایش

( آمایش ) ۱. آراستگی.
۲. آمادگی، آماده کردن.
۳. بررسی و تحلیل.

آمایش
{priming} [روان شناسی] فرایند تسهیل یا مهار پردازش بعدی براثر تجربۀ اخیر یک محرک

آمایش (اصل). آمایش یک اصل مدیریتی است که به موجب آن افراد برای یک محصول نهایی یا یک تجربه موفق آماده می شوند. آمایش به معنای «محتوایی است که مخصوصاً تهیه شده است». آمایش عبارت است از اقدام یا آمادگی برای یک رویداد آینده به عنوان یک هدف و یک نتیجه نهایی قابل قبول. این است که قبل از اینکه چیزی را به دیگران بدهید ( مانند کودک، غذا، روش ها، ماشین ها ) قابل پذیرش سازید.

💡 *درخواست استقرار سازمان جهاد کشاورزی در جنوب استان جهت آمایش سرزمین و برنامه‌ریزی صحیح با توجه به استعدادهای کشاورزی منطقه

💡 آمایش سرزمین، شامل برنامه‌ریزی و سازمان دادن به نحوهٔ اشغال فضا، تعیین محل زندگی انسان‌ها، محل فعالیت و تجهیزات و کنش‌های بین عوامل گوناگون نظام اجتماعی- اقتصادی است. این رشته برنامه‌ریزی کلان نیروهای اقتصادی، طبیعی و انسانی را مدنظر دارد.

💡 آمایش سرزمین به روش‌ها و رویکردهای استفاده شده توسط بخش خصوصی و عمومی به منظور اثرگذاری بر توزیع جمعیت و فعالیت‌ها در فضاهای با مقیاس‌های گوناگون اشاره دارد.

💡 در سال ۱۳۹۷، دانشگاه‌های علوم پزشکی کشور با چاپ تعداد ۲۱ هزار و پانصد و شصت و هشت مقاله، در تولید علم کشور نقش به‌سزایی داشته‌اند گفت: از حیث تولید علم، دانشگاه علوم پزشکی نیشابور در بین دانشگاه‌های تیپ ۳، جایگاه دوازدهم و در بین دانشگاه‌های منطقهٔ ۹ آمایش (خراسان بزرگ)، رتبه دوم را کسب نموده است و از این نظر حتی تعدادی از دانشگاه‌های تیپ ۲ را نیز پشت سر گذاشته است.