اثول
لغت نامه دهخدا
اثول. [ اُ ] ( ع مص ) بن گرفتن. استوار شدن. ( منتهی الارب ).
اثول. [ اَ وَ ] ( ع ص ) دیوانه. ( زوزنی ).احمق. || کم نصرت. کم خیر. || سست کار. || سست رو. || تکه دیوانه. ج، ثول. ( منتهی الارب ).
اثول. [ اُ ] ( ع اِ ) ج ِ اَثل. درختان شوره گز.
اثول. [ اُ ] ( اِخ ) موضعی است در خوزستان که ذکر آن در فتوح اسلام آمده است. ( معجم البلدان ) ( مراصد ).
فرهنگ فارسی
موضعی در خوزستان
جمله سازی با اثول
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 در فیلم داستانی ملاقات با مردمان برجسته (۱۳۵۸) که بر اساس کتاب گورجیف با همین نام است، اجراهای کمیاب رقصهای مقدس یا حرکات را که به شاگردان جدی کارش آموزش داده میشد به نمایش میگذارد. مادام دوسالزمن و پیتر بروک فیلمنامه را نوشتند، بروک آن را کارگردانی و دراگان ماکسیوویک و ترنس استمپ و همینطور نمایشنامهنویس آفریقای جنوبی و بازیگر آثول فوگارد در آن بازی کردند.