تاریکی غلیظ

💡 سرزمین تاریکی در ادبیات سفر قرون وسطایی مانند رمانس اسکندر و سفرهای سر جان ماندویل از محبوبیت برخوردار بود. به گفته ماندویل، هیچ‌کس از ترس وارد Hanyson نمی‌شود، اما مردم اطراف آن را پرجمعیت می‌دانند، زیرا می‌توانند صدای انسان را در داخل آن بشنوند. ساکنان Hanyson از نوادگان امپراتور ایرانی سائورس (شاپور دوم) و مردانش هستند که با معجزه خداوند برای همیشه در آنجا گیر افتاده بودند. Saures اتباع مسیحی خود را در آبخازیا آزار و اذیت می‌کرد و آنها را در یک دشت به دام انداخته بود. آنها به درگاه خدا دعا کردند و خدا با احاطه کردن ارتش پادشاه در تاریکی غلیظ و غیرقابل نفوذی که هنوز بر زمین تأثیر می‌گذاشت پاسخ داد. در رمان اسکندر مقدونی در جستجوی آب حیات از سرزمین تاریکی عبور می‌کند. اسکندر پس از عبور از روسیه و رسیدن تقریباً به لبه جهان، کشور تاریک را می‌یابد و با خدمتکار خود آندریاس به آنجا سفر می‌کند (در نسخه فارسی رمانس، این خدمتکار با الخضر، قهرمان قرآن شناخته می‌شود.). اسکندر نمی‌تواند راه خود را از طریق تاریکی پیدا کند، اما خدمتکار او این کار را می‌کند. آندریاس از آب زندگی می‌نوشد و جاودانه می‌شود. همین داستان در سنت عربی وجود دارد که ذوالقرنین را با اسکندر می‌شناسند.

💡 در میان آن تاریکی غلیظ، هیچ نوری دیده نمی‌شد و تنها صدای وزش باد در میان درختان، سکوت مرگبار جنگل را در هم می‌شکست.

💡 وقتی برق شهر قطع شد، تاریکی غلیظ تمام خیابان‌ها را فرا گرفت و مردم مجبور شدند برای پیدا کردن مسیر، از چراغ قوه استفاده کنند.

💡 او در آن تاریکی غلیظ احساس می‌کرد که سایه‌هایی مرموز در اطرافش حرکت می‌کنند و این موضوع ترس شدیدی را به قلب او وارد کرد.