افلج

افلج. [ اَ ل َ ] ( ع ص ) آنکه میان هر دو دست یا پستان وی دوری باشد یا در تباعد هر دو پستان نیاید. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). گشاده میان دو دست. ( تاج المصادر بیهقی ). کژدست. ( مهذب الاسماء نسخه خطی ). آنکه پستانهایش از هم گشاده باشد. ( یادداشت مؤلف ). || گشاده دندان. ( تاج المصادر بیهقی ) ( مهذب الاسماء نسخه خطی ) ( المصادر زوزنی ) ( آنندراج ). مرد گشاده میان دندانها. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). دندان گشاده. ( یادداشت مؤلف ).

کسی که میان دودست یادوپستان یامیان دندانهایش گشادگی باشد
آنکه میان هر دو دست یا پستان وی دوری باشد یا در تباعد هر دو پستان نیاید.

💡 ثابت بن افلج گويد: در دل شبى اسب خود را گم كردم (وقتى نااميد شدم ) خدمت اميرالمؤمنين عليه السّلام آمدم، چون به در خانه حضرت رسيدم، قنبر غلام حضرت بيرون آمد وبه من گفت:

💡 اى پسر افلج برو اسب خود را از عوف بن طلحه سعدىتحويل بگير!(310)