اسول

لغت نامه دهخدا

اسول. [ اَ وَ ] ( ع ص ) آنکه در زیر ناف وی سستی و فروهشتگی باشد. ( منتهی الارب ). آنکه شکم فروهشته باشد. آنکه فرود ناف او آویخته باشد. ( مهذب الاسماء ). مؤنث: سَوْلاء. ج، سول. || سحاب اسول؛ ابر سست و فروهشته. ابر فروهشته بر زمین.

فرهنگ فارسی

آنکه در زیر ناف وی سستی و فرو هشتگی باشد. آنکه شکم فرو هشتگی باشد. یا آنکه فرود ناف او آویخته باشد.

دانشنامه عمومی

اسول (مراکش). اسول ( به فرانسوی: Assoul ) یک شهرک در مراکش است که در استان تنغیر واقع شده است.

جمله سازی با اسول

💡 اسول (اوکراینی: Катерина Ігорівна Тараненко؛ زادهٔ ۴ ژوئیهٔ ۱۹۹۴) خواننده اهل اوکراین است. وی از سال ۲۰۰۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.