لغت نامه دهخدا
استهجان. [ اِ ت ِ ] ( ع مص )زشت شمردن. ( منتهی الارب ). مکروه شمردن. عیب کردن.
استهجان
فرهنگ عمید
قبیح بودن، زشت بودن.
فرهنگ فارسی
قبیح دانستن، شت شمردن، زشت دانستن کاری، عیب کردن
زشت شمردن
جمله سازی با استهجان
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 این کتاب در مقایسه با آثاری دیگر و همانند ـ همچون رسالهٔ دلگشای عبید زاکانی ـ خالی از استهجان و رکاکت است و اصطلاحاً اثری پاکیزه و اخلاقی است و مؤلف در حفظ ادب زبانی کوشیده است.
