استغراب. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) سخت بخندیدن. ( تاج المصادر بیهقی ). نیک سخت بخندیدن. ( زوزنی ). مبالغه کردن در خنده. و اُستغرب، مجهولاً کذلک. ( منتهی الارب ). || غریب و عجیب آمدن. ( زوزنی ). عجیب و غریب شمردن. غریب آمدن. ( تاج المصادر بیهقی ). بعید شمردن. بعید داشتن.
- استغراب کردن؛ مستبعد شمردن. استعجاب.
(اِ تِ ) [ ع. ] (مص م. ) غریب شمردن، عجیب دانستن چیزی را، به شگفت آمدن از امری.
عجیب و غریب دانستن، تعجب کردن، شگفتی.
غریب شمردن، عجیب وغریب پنداشتن چیزی، به شگفت آمدن
( مصدر ) غریب شمردن عجب دانستن چیزی را بشگفت آمدن از امری.
غریب شمردن، عجیب دانستن چیزی را، به شگفت آمدن از ام
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ابن عربى در فتوحات مى گويد: (بدان ! بدرستى كه مردم استغراب نمى كنند حكمت رامگر از صبى صغير به جهت آنكه معهود نيست در نزد ايشان جز حكمت ظاهره كه از فكر ورويه است و صبى به حسب عادت محل آن نيست. پس مى گويند آن صبى تنطق كرد بهحكمت و ظاهر مى شود عنايت خداوند به اين محل ظاهر. پس زياد كرد در يحيى و عيسى عليهماالسلام كه ايشان از روى علم تنطق كردند به حكمت؛ يعنى دانسته سخن گفتند نه آنكهبر زبانشان جارى شد و آن علم ذوقى بود، زيرا كهمثل اين تكلّم در مثل اين زمان و سن صحيح نمى شود مگر آنكه به ذوق باشد. پس،بدرستى كه خداى تعالى عطا فرمود به او حكمتى را درحال كودكى و آن حكمت نبوّت است كه نمى شود مگر ذوقى.)
