اثخان. [ اِ ] ( ع مص ) مبالغه کردن ( در چیزی ). ( منتهی الارب ). || بسیار بکشتن. ( تاج المصادر ): اثخن فی العدوّ؛ بسیارکشت دشمنان را. ( منتهی الارب ). || غلبه کردن. و قوله تعالی: حتی اذا اثخنتموهم ( قرآن 4/47 )؛ ای غلبتموهم و کثر فیهم الجراحة. ( منتهی الارب ). || سست کردن جراحت کسی را. ( تاج المصادر ): اثخنته ُ الجراحة؛ سست گردانید او را جراحت. ( منتهی الارب ).
[ویکی فقه] اثخان به «غلبه کردن بر دشمن» گفته می شود.
واژه اثخان ریشه قرآنی و روایی دارد و فقهاء به تبع کتاب و سنت، در بحث اسارت، باب جهاد، آن را به کار برده اند.
حکم اسیر گرفتن پس از غلبه
اسیر گرفتن پس از غلبه بر دشمن جایز است و پس از غلبه، اگر کسی اسیر گرفته شود، چنانچه مرد و بالغ باشد، کشته می شود، مگر آن که به اسلام بگرود.
حکم اسیر گرفتن پیش از غلبه
این کار پیش از غلبه بر دشمن جایز نیست و پیش از غلبه، اسیر کشته نمی شود، هر چند به اسلام نگرود.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 و اشـكـال ايـن اسـت كـه: بـيـن دو آيـه مـنـافـاتـى نـيـسـت، بـراى ايـنـكـه آيـه سـورهانـفال از اسير گرفتن قبل از اثخان نهى مى كند، و آيه مورد بحث به اسير گرفتن بعداز اثخان امر مى نمايد.
