لغت نامه دهخدا
ابوالقعقاع. [ اَ بُل ْ ق َ ] ( ع اِ مرکب ) کلاغ. ( مهذب الاسماء ). زاغ. ( دهار ). غراب.
ابوالقعقاع. [ اَ بُل ْ ق َ ] ( اِخ ) الحرامی. سلمةبن تمام از او روایت کرده است.
ابوالقعقاع. [ اَ بُل ْ ق َ ] ( اِخ ) عبدالرحمن خالد الجرمی. او از ابن مسعود و از او بشیربن ابراهیم روایت کند.