عشق پرستی

لغت نامه دهخدا

عشق پرستی. [ ع ِ پ َ رَ ] ( حامص مرکب ) عشقبازی به حد افراط. پرستش عشق. دلدادگی مفرط:
اول کاین عشق پرستی نبود
در عدم آوازه هستی نبود.نظامی.

فرهنگ فارسی

عشقبازی بحد افراط پرستش عشق

جمله سازی با عشق پرستی

💡 ناممکن است عشق پرستی و عافیت کاندر طریق عشق پرستی عوایق است

💡 خوش تر از عشق پرستی به جهان کاری نیست جان ندارد که دلش از پی دل داری نیست